łazienki

Separator, osadnik, to urządzenie służące do ścieków oczyszczania przed wprowadzeniem ich do sieci kanalizacyjnej.

Warianty separatorów

• Ze względy na oczyszczane substancje:
  • separatory substancji ropopochodnych
  • separatory tłuszczy, zwane potocznie tłuszczownikami,
  • separatory skrobi

Postawa prawna

• Polskie Normy:
  • PN-EN 858:2005
  • Rozporządzenie Ministra Środowiska z 8 lipca 2004 r. w kwestii warunków, należy jakie spełniać przy odprowadzeniu ścieków do wód lub do ziemi jak i w substancji kwestii szczególnie szkodliwych dla środowiska naturalnego. Tłuszcze to zwyczajowa nazwa rzeszy lipidów, estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych, przede wszystkim triacylogliceroli. Rozporządzenie to akt normatywny wydany na szczegółowego bazie upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej zrealizowania. Urządzenie jest to umożliwiający przedmiot wykonanie określonego przebiegu, nierzadko stanowiący grupa połączonych ze części sobą stanowiących funkcjonalną całość, służący do ustalonych celów, np. do przetwarzania energii, robienia określonej pracy mechanicznej, przetwarzania informacji, określoną mający formę budowy w zależności od spełniających parametrów pracy i celu przeznaczenia. Oczyszczalnia ścieków to jest to grupa maszyn do oczyszczania ścieków przemysłowych i komunalnych przed odprowadzeniem ich do rzeki, jeziora, morza, obszaru. Skrobia to węglowodan, polisacharyd roślinny, składający się jedynie z merów glukozy, pełniący w krzewach rolę magazynu energii. Kanalizacja to system rur, koryt, kolektorów służący do odprowadzania ścieków sanitarnych, kanalizacja sanitarna, deszczowych, kanalizacja deszczowa, lub sanitarnych i deszczowych, kanalizacja ogólnospławna.
  • PN-S-02204:1997

Separatory substancji ropopochodnych

Zastosowanie

Separatory te wykorzystuje się do oczyszczania wód deszczowych, roztopowych i poprocesowych z lokacji, jakie zagrożone są skażeniem substancjami ropopochodnymi, np. parkingi dla aut. Polska Norma, oznaczana wyznacznikiem PN, to norma o zasięgu krajowym, przyjęta w drodze konsensu i poprzez zatwierdzona krajową jednostkę normalizacyjną to Kraju Komitet Normalizacyjny, PKN. Normy PN są potocznie uchwytne, ale nie darmowe, natomiast ich dystrybucję sprawdza PKN. Stan prawny Do 31 grudnia 1993 roku stosowanie PN było obligatoryjne i pełniły one rolę zasad.

Działanie

Ścieki poprzez przepływając separator zostają w sposób mechaniczny separowane, sedymentacja i flotacja. Oleje i emulsje zostają na przestrzeni, a pozostałe ścieki odprowadzane są do kanalizacji. Sedymentacja to opadania procedura zawiesiny ciała stałego w cieczy w działania konsekwencji siły grawitacji lub sił bezwładności. Aby zjawisko przyśpieszyć separacji wykorzystuje się pakiety koalescencyjne, do drobnych zestawiania kropel oleju w większe.

Norma PN-EN 858:2005 oddziela separatory na dwie rzeszy:

Klasa I to separatory koalescencyjne, dla których stężenie ropopochodnych na odpływie winien być pod 5 mg/l
Klasa II to separatory grawitacyjne, dla których stężenie ropopochodnych na winien odpływie kształtować się pod 100 mg/l

Dobór separatora

Dobór urządzenia sprowadza się do sprecyzowania jego wielkości nominalnej. Wielkość ta maksymalny określa przepływ ścieków deszczowych i/lub procesowych, dla zostanie których dotrzymana zakładana redukcja stężeń substancji ropopochodnych na odpływie z separatora.

tam gdzie:
NS to wielkość nominalna,
Q_r to przepływ nominalny ścieków deszczowych w l/s,
Q_s to przepływ maksymalny ścieków procesowych w l/s,
f_d to współczynnik gęstości,
f_x to współczynnik utrudnienia separacji.
Dokładne wyjaśnienie jak przyjmować należy poszczególne współczynniki można znaleźć we wspomnianej normie PN-EN 858:2005.

Zastosowanie

Separatory te wykorzystuje się do oczyszczania wód deszczowych, roztopowych i poprocesowych z lokacji, jakie zagrożone są skażeniem substancjami ropopochodnymi, np. parkingi dla aut. Polska Norma, oznaczana wyznacznikiem PN, to norma o zasięgu krajowym, przyjęta w drodze konsensu i poprzez zatwierdzona krajową jednostkę normalizacyjną to Kraju Komitet Normalizacyjny, PKN. Normy PN są potocznie uchwytne, ale nie darmowe, natomiast ich dystrybucję sprawdza PKN. Stan prawny Do 31 grudnia 1993 roku stosowanie PN było obligatoryjne i pełniły one rolę zasad.

Działanie

Ścieki poprzez przepływając separator zostają w sposób mechaniczny separowane, sedymentacja i flotacja. Oleje i emulsje zostają na przestrzeni, a pozostałe ścieki odprowadzane są do kanalizacji. Sedymentacja to opadania procedura zawiesiny ciała stałego w cieczy w działania konsekwencji siły grawitacji lub sił bezwładności. Aby zjawisko przyśpieszyć separacji wykorzystuje się pakiety koalescencyjne, do drobnych zestawiania kropel oleju w większe.

Norma PN-EN 858:2005 oddziela separatory na dwie rzeszy:

Klasa I to separatory koalescencyjne, dla których stężenie ropopochodnych na odpływie winien być pod 5 mg/l
Klasa II to separatory grawitacyjne, dla których stężenie ropopochodnych na winien odpływie kształtować się pod 100 mg/l

Dobór separatora

Dobór urządzenia sprowadza się do sprecyzowania jego wielkości nominalnej. Wielkość ta maksymalny określa przepływ ścieków deszczowych i/lub procesowych, dla zostanie których dotrzymana zakładana redukcja stężeń substancji ropopochodnych na odpływie z separatora.

tam gdzie:
NS to wielkość nominalna,
Q_r to przepływ nominalny ścieków deszczowych w l/s,
Q_s to przepływ maksymalny ścieków procesowych w l/s,
f_d to współczynnik gęstości,
f_x to współczynnik utrudnienia separacji.
Dokładne wyjaśnienie jak przyjmować należy poszczególne współczynniki można znaleźć we wspomnianej normie PN-EN 858:2005.

Separatory skrobi

Zastosowanie

Separatory te wykorzystuje się w zakładach przetwórstwa ziemniaczanego a także: w knajpkach, hotelach, barach efektywnej obsługi, zakładach mięsnych i przetwórstwa warzywnego.

Działanie

Separatory skrobi są to urządzenia, w których w grawitacyjny sposób przebiega oddzielenie lżejszych od wody skrobi od reszty ścieków. Urządzenia te eliminują także powszechne w przypadku ścieków z skrobi zawartością ziemniaczanej zjawisko spieniania ścieków.

Dobór

Dobór maszyn odbywa się na bazie przepływu nominalnego.

Zastosowanie

Separatory te wykorzystuje się do oczyszczania wód deszczowych, roztopowych i poprocesowych z lokacji, jakie zagrożone są skażeniem substancjami ropopochodnymi, np. parkingi dla aut. Polska Norma, oznaczana wyznacznikiem PN, to norma o zasięgu krajowym, przyjęta w drodze konsensu i poprzez zatwierdzona krajową jednostkę normalizacyjną to Kraju Komitet Normalizacyjny, PKN. Normy PN są potocznie uchwytne, ale nie darmowe, natomiast ich dystrybucję sprawdza PKN. Stan prawny Do 31 grudnia 1993 roku stosowanie PN było obligatoryjne i pełniły one rolę zasad.

Działanie

Ścieki poprzez przepływając separator zostają w sposób mechaniczny separowane, sedymentacja i flotacja. Oleje i emulsje zostają na przestrzeni, a pozostałe ścieki odprowadzane są do kanalizacji. Sedymentacja to opadania procedura zawiesiny ciała stałego w cieczy w działania konsekwencji siły grawitacji lub sił bezwładności. Aby zjawisko przyśpieszyć separacji wykorzystuje się pakiety koalescencyjne, do drobnych zestawiania kropel oleju w większe.

Norma PN-EN 858:2005 oddziela separatory na dwie rzeszy:

Klasa I to separatory koalescencyjne, dla których stężenie ropopochodnych na odpływie winien być pod 5 mg/l
Klasa II to separatory grawitacyjne, dla których stężenie ropopochodnych na winien odpływie kształtować się pod 100 mg/l

Dobór separatora

Dobór urządzenia sprowadza się do sprecyzowania jego wielkości nominalnej. Wielkość ta maksymalny określa przepływ ścieków deszczowych i/lub procesowych, dla zostanie których dotrzymana zakładana redukcja stężeń substancji ropopochodnych na odpływie z separatora.

tam gdzie:
NS to wielkość nominalna,
Q_r to przepływ nominalny ścieków deszczowych w l/s,
Q_s to przepływ maksymalny ścieków procesowych w l/s,
f_d to współczynnik gęstości,
f_x to współczynnik utrudnienia separacji.
Dokładne wyjaśnienie jak przyjmować należy poszczególne współczynniki można znaleźć we wspomnianej normie PN-EN 858:2005.

Separatory skrobi

Zastosowanie

Separatory te wykorzystuje się w zakładach przetwórstwa ziemniaczanego a także: w knajpkach, hotelach, barach efektywnej obsługi, zakładach mięsnych i przetwórstwa warzywnego.

Działanie

Separatory skrobi są to urządzenia, w których w grawitacyjny sposób przebiega oddzielenie lżejszych od wody skrobi od reszty ścieków. Urządzenia te eliminują także powszechne w przypadku ścieków z skrobi zawartością ziemniaczanej zjawisko spieniania ścieków.

Dobór

Dobór maszyn odbywa się na bazie przepływu nominalnego.

Separatory tłuszczu

Zastosowanie

Wykorzystuje się je w knajpkach, barach, stołówkach, kuchniach, masarniach jak i w zakładach mięsnych i przetwórstwa spożywczego jak i zawsze tam, tam występują gdzie ścieki technologiczne z stężeniem zwiększonym tłuszczów roślinnych i zwierzęcych.

Działanie

Działanie tłuszczu separatora oparte jest na zjawisku grawitacji to różnica gęstości powoduje, że zawierające ścieki ciężkie substancje opadają na dno, niemniej lekkie substancje, tj. oleje i tłuszcze zwierzęce flotują na powierzchnię wody. Z względu takiego separator składa się z dwóch części, oddzielnych lub zintegrowanych zbiorników, : osadnika i separatora odpowiedniego. Odstojnik, także osadnik, to zbiornik, w przebiega którym grawitacyjne osiadanie zanieczyszczeń zawartych, w postaci zawiesin, w zanieczyszczonej wodzie, również ściekach, z gospodarstw domowych, w kopalniach lub zakładach przemysłowych.

Dobór

Dobór urządzenia wielkości musi bazować na jakości i liczby doprowadzanych ścieków, biorąc pod uwagę:

• temperaturę ścieków
• gęstość tłuszczów i olejów podlegających separacji
• wpływ używanych środków wspomagających zmywanie
• maksymalny przepływ ścieków

Szczegółowy wyboru opis separatorów tłuszczu pokazuje norma PN-EN 858:2005.

Źródła opisu

• Polska Norma PN-EN 858:2005
• materiały korporacji Separator Service i ACO